"StandingOvationOnLine Classics" Lev Yashin

Ένας από τους μεγαλύτερους τερματοφύλακες-ο μεγαλύτερος ίσως-που έχει αναδείξει το παγκόσμιο ποδόσφαιρο είναι ο Lev Yashin. Γεννημένος στη Μόσχα στις 22/10/1929 ο πρώην Σοβιετικός από γονείς εργάτες των ορυχείων ήθελε να ξεφύγει από το μέλλον επίσης στα ορυχεία που διαγραφόταν μπροστά του. Έτσι ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο. Θέλοντας να γίνει μόνιμος του στρατού της πρώην ΕΣΣΔ, εντάχθηκε στη ποδοσφαιρική ομάδα της Ντιναμό Μόσχας (την ομάδα του στρατού) και στην αρχή αγωνιζόταν ως επιθετικός. Όμως λόγω της απογοητευτικής του απόδοσης ο προπονητής του τον έβαλε στη θέση του τερματοφύλακα. Και εκεί τα αποτελέσματα ήταν τα ίδια. Έτσι πήγε στην ομάδα hockey του συλλόγου για να αγωνιστεί και επίσης ως τερματοφύλακας. Η απόδοσή του εκεί ήταν καλή και έτσι μόλις η ομάδα ποδοσφαίρου δεν είχε τερματοφύλακες, επέστρεψε. Αυτό ήταν! Η μεγάλη του καριέρα μόλις είχε ξεκινήσει. Οι φανταστικές εμφανίσεις διαδεχόταν η μία την άλλη και αποτέλεσε επί σειρά ετών αναντικατάστατο μέλος τόσο της ομάδας του όσο και την εθνικής ομάδας της πατρίδας του στην οποία αγωνίστηκε 16 χρόνια και έκανε 78 εμφανίσεις. Με τη Ντιναμό αγωνίστηκε 22 χρόνια και έκανε 326 εμφανίσεις πάντα ντυμένος στα μαύρα και φορώντας τραγιάσκα, ενώ άφηνε άλλη μία πίσω από την εστία του για γούρι. Ο τύπος της εποχής αναφέρεται στο “σιδηρούν παραπέτασμα που όρθωνε ο Yashin μπροστά στην εστία του” ενώ οι χαρακτηρισμοί που του αποδίδονταν είναι “λιοντάρι”, “μαύρος πάνθηρα”, “μαύρο χταπόδι”, και “μαύρη αράχνη”. Είναι ο μοναδικός τερματοφύλακας στην ιστορία του ποδοσφαίρου, που κερδίζει τη Χρυσή Μπάλα (1963) ενώ το παλμαρέ του κοσμούν το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956, η τέταρτη θέση στο Μουντιάλ του 1966, το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα (σημερινό Euro) του 1960 και η συμμετοχή του σε άλλα 2 (φιναλίστ 1964, ημιτελικά 1968), 5 πρωταθλήματα και 3 κύπελλα στο ποδόσφαιρο με τη Ντιναμό και 1 κύπελλο στο hockey και αμέτρητες άλλες διακρίσεις. Αξίζει να σημειωθεί πως στα 480 από τα 812 ματς της καριέρας του κράτησε ανέπαφη την εστία του. Στο αποχαιρετιστήριο ματς της καριέρας του (σε ηλικία 42 ετών) όταν η Ντιναμό αντιμετώπισε τη Μεικτή Ευρώπης, το στάδιο Λένιν γέμισε ασφυκτικά με 100000 ανθρώπους που ήθελαν να τον τιμήσουν. Ο ίδιος είχε πει πως η ευχαρίστηση του να βλέπει τον Γκαγκάριν στο διάστημα, μπορεί να υπερκεραστεί μόνο με την απόκρουση ενός πέναλτι. Έφυγε από τη ζωή νικημένος από τον καρκίνο στις 20/03/1990.