Το προφίλ του Έιντουρ Γκούντιονσεν

1. Τα πρώτα χρόνια
Πρωτόπαιξε ποδόσφαιρο σε αντρικό επίπεδο το 1995 για λογαριασμό της Βάλουρ, ένα χρόνο πριν την αναλάβει ο αδερφός του Άρναρ Γκρέταρσον, Σίγκουρντουρ. Μισή σεζόν ήταν αρκετή για να πείσει τους έμπειρους σκάουτς της Αϊντχόφεν για τα προσόντα του και το καλοκαίρι του 1995 έγινε συμπαίκτης του Ρονάλντο στο "Φίλιπς Στάντιον". Παρά τις προσδοκίες, οι τραυματισμοί δεν του επέτρεψαν να δειξει τα προσόντα του και αποδεσμεύθηκε στα τέλη του 1997. Λίγους μήνες αργότερα βρέθηκε ξανά στην πατρίδα του για λογαριασμό της Ρέικιαβικ, όπου θα έμενε μέχρι να πραγματοποιήσει το αγγλικό όνειρο το καλοκαίρι του 1998, φορώντας τη φανέλα της Μπόλτον.
Στις πρώτες προπονήσεις παρουσιάστηκε υπέρβαρος και ανέτοιμος, με συνέπεια να μείνει εκτός αρχικών πλάνων της πρώτης ομάδας. Με τον καιρό βρήκε τη φόρμα του και το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του τον έκανε βασικό στο σύλλογο. Τη σεζόν 1999-2000 σημείωσε 21 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις και οδήγησε τους "τρότερς" σε πλέι οφ ανόδου στην Premier League και ημιτελικά κυπέλλου και λιγκ καπ. Ο πρόεδρος του συλλόγου δήλωσε ότι θα τον πουλήσει μόνο για 10.000.000 λίρες, αλλά τα οικονομικά προβλήματα τον ανάγκασαν να κόψει 6.000.000 λίρες όταν τον έδωσε στην Τσέλσι το ίδιο καλοκαίρι.
2. Οι 2 σταθμοί στην καριέρα του
Στο "Στάμφορντ Μπριτζ" της προ Αμπράμοβιτς εποχής ο Ισλανδός έγινε γρήγορα "βασιλιάς". Συνέθεσε εξαιρετικό δίδυμο με τον Τζίμι Φλόιντ Χάσελμπαϊνκ και το 2001-2002 σημείωσε 23 γκολ, βοηθώντας τον Ολλανδό επιθετικό να σημείωσει 27. Η έλευση του Αμπράμοβιτς και λίγο αργότερα του Ζοζέ Μουρίνιο δεν τον επηρέασαν αρχικά, αφού κατάφερνε να διατηρήσει τη θέση του στην ενδεκάδα, έστω και με διαφορετικούς ρόλους στο γήπεδο. Όταν έφτασαν όλα τα μεγάλα "αστέρια", όμως, δεν υπήρχε άλλο περιθώριο προσαρμογής και ο Γκούντιονσεν βρέθηκε στον πάγκο. Έκανε τη διαφορά κάποιες φορές ως αλλαγή, αλλά το καλοκαίρι του 2007 είχε έρθει η ώρα να πει "αντίο" μετά από 263 εμφανίσεις με τους "μπλε", ως ο 4ος σε συμμετοχές ξένος του συλλόγου όλων των εποχών.
Η πρόταση της Μπαρσελόνα έναντι 12.000.000 ευρώ συν 3.000.000 ευρώ μπόνους έγινε αποδεκτή από την Τσέλσι. Οι Καταλανοί προόριζαν τον Ισλανδό για διάδοχο του Χένρικ Λάρσον, αλλά οι τραυματισμοί των παικτών της αρχικής ενδεκάδας βρήκαν αρκετές φορές βασικό τον Γκούντιονσεν. Σημείωσε κάποια γκολ, εκ των οποίων ορισμένα εξόχως σημαντικά, αλλά ποτέ δεν βρήκε τον ρυθμό και την παραγωγικότητα της Αγγλίας, παίζοντας κυρίως στις πτέρυγες και όχι πίσω από τον "φουνταριστό" όπως στο Νησί. Ο (φίλος του) Τιερί Ανρί, ο Τζιοβάνι ντος Σάντος και ο Μπόγιαν Κρκιτς έγιναν οι... εφιάλτες του, αφού πλέον έβρισκε θέση στην ενδεκάδα μόνο στο χώρο του κέντρου. Η σεζόν 2007-2008, η χειρότερη της Μπαρτσελόνα των τελευταίων ετών, βρήκε τον Γκούντιονσεν σχεδόν βασικό, με 34 συμμετοχές, 18 παρουσίες στην αρχική ενδκάδα, αλλά μόλις 4 ολόκληρα ματς. Η άφιξη του Πεπ Γκουαρδιόλα αποτέλεσε κακό οιωνό αρχικά, αφού ο Καταλανός ζήτησε τον δανεισμό του, ωστόσο στην προετοιμασία ο Γκούντιονσεν τον μετέπεισε με την απόδοσή του και έτσι έζησε και αυτός το θαύμα των 6 τροπαίων της σεζόν 2008-2009. Έπαιξε καταλυτικό ρόλο, μάλιστα, ως η πρώτη αλλαγή σε κάθε αγώνα είτε στην επίθεση, είτε στην άμυνα.
Όλο το αφιέρωμα από το contra.gr εδώ.